Pazopanib kontra sunitynib w przerzutowym raku nerkowokomórkowym AD 8

U pacjentów z grupy pazopanibu (1%) oraz u 8 pacjentów z grupy leczonej sunitynibem (1%) wystąpiły związane z leczeniem śmiertelne zdarzenia niepożądane. Ponieważ schematy dawkowania dla pazopanibu (ciągły) i sunitynibu (przerywane) różnią się, zbadano wzorce zaburzeń hematologicznych w dniu 28 w porównaniu z 42 dniem w ciągu pierwszych ośmiu cykli leczenia. Częstość występowania hematologicznych nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych u pacjentów z grupy pazopanibu była względnie stała i ogólnie niższa w całym okresie badania niż częstość występowania wśród pacjentów z grupy sunitynibu (ryc. S5 i S6 w dodatkowym dodatku). Read more „Pazopanib kontra sunitynib w przerzutowym raku nerkowokomórkowym AD 8”

Pazopanib kontra sunitynib w przerzutowym raku nerkowokomórkowym AD 4

Wszystkie instrumenty były podawane w punkcie wyjściowym (z wyjątkiem CTSQ, który był istotny tylko po leczeniu), w 28 dniu cykli od do 9 i w 42 dniu kolejnych cykli. Po zmianie protokołu w celu zmniejszenia liczby wizyt studyjnych poprzez wyeliminowanie wizyty w dniu 28, oceny jakości życia związane ze zdrowiem uzyskano w 42 dniu cyklu 10 i kolejnych cyklach. Zmienne związane ze stanem zdrowia związanym ze zdrowiem zostały ocenione w poprzednim 7-dniowym okresie dla kwestionariuszy FACIT-F i FKSI-19 oraz w ciągu poprzednich 4-tygodniowych okresów dla SQLQ i CTSQ. Podstawowymi punktami końcowymi w odniesieniu do jakości życia związanej ze zdrowiem były zmęczenie (mierzone za pomocą FACIT-F) i podskala efektów ubocznych leczenia FKSI-19 (trzy podsumowane pozycje dotyczące biegunki, nudności i ogólnych działań niepożądanych). Read more „Pazopanib kontra sunitynib w przerzutowym raku nerkowokomórkowym AD 4”

Obciążenie pasożytnicze i ciężkość malarii u tanzańskich dzieci AD 3

National Institutes of Health oraz przez zinstytucjonalizowane rady ds. Przeglądu Seattle BioMed i Komitetu Koordynacyjnego Badań Medycznych w Tanzanii. Analiza statystyczna
Wszystkie przypadki występowania parazytuii w ciągu 28 dni po poprzednim przypadku uznano za pojedyncze zakażenie. Oceniliśmy częstość występowania infekcji, łagodną infekcję o wysokiej gęstości i ciężką malarię przy użyciu estymatora Nelsona-Aalen12 z przedziałami ufności obliczonymi za pomocą nieparametrycznej metody bootstrap. Read more „Obciążenie pasożytnicze i ciężkość malarii u tanzańskich dzieci AD 3”

Klaster rodzinny zespołu zaburzeń oddechowych na Bliskim Wschodzie Zakażenia koronawirusami AD 6

To odkrycie może sugerować, że istnieje mniejsze ryzyko przeniesienia choroby we wczesnych stadiach zakażenia za pomocą MERS-CoV. Członkowie rodziny płci żeńskiej nie odwiedzali swoich krewnych płci męskiej z żadną częstotliwością po ich hospitalizacji. Dziewięć dzieci w wieku poniżej 14 lat mieszkało w domu i nikt nie zachorował. Znowu ich ekspozycje pojawiły się przed hospitalizacjami ich krewnych. Read more „Klaster rodzinny zespołu zaburzeń oddechowych na Bliskim Wschodzie Zakażenia koronawirusami AD 6”